Historia - pcez-bytów

Przejdź do treści



Historia PCEZ w Bytowie



     Zespół Szkół Zawodowych w Bytowie powstał we wrześniu 1947 roku. Szkoła o takim profilu nie mogła skutecznie funkcjonować bez warsztatów praktycznej nauki zawodu. 16 czerwca 1948 roku oficjalnie otwarto Warsztaty Szkolne. Udało się to dzięki wspaniałomyślności organizatora szkoły Pana Jerzego Wiktorowicza, który nieodpłatnie dla szkoły udostępnił prywatne warsztaty. Do roku szkolnego 1949/50 kierownikiem i jedynym nauczycielem zawodu był ich dobroczyńca J. Wiktorowicz. Dopiero od tego okresu kadra instruktorska stopniowo się zwiększała. Pierwsze maszyny zakupione zostały za pieniądze ze sprzedaży własnych wyrobów. Materiały do ćwiczeń uczniowie pozyskiwali często zbierając złom z gruzów. Z czasem praca w warsztatach była coraz bardziej usprawniana.
    Praca w warsztatach z roku na rok układała się coraz lepiej, nabierano wprawy, bogacono warsztaty w maszyny i nowoczesne narzędzia. Z roku na rok tworzono nowe działy warsztatowe i modernizowano istniejące.
    Asortyment produkcji i usług od początku istnienia warsztatów zmieniał się w zależności od posiadanych środków produkcyjnych warsztatów i sytuacji gospodarczej kraju i terenu. Przyjmowane do produkcji wyroby zapewniały coraz lepszą realizację programu nauczania oraz pozwalały przystosować uczniów do warunków pracy w normalnym zakładzie produkcyjnym.Pierwotnie produkowano narzędzia ręczne przechodząc stopniowo w produkcję wyrobów przemysłowych w ramach kooperacji z różnymi firmami, głównie z Pomorza. W ciągu dwudziestu lat ( 1948-1968) na ogólną liczbę absolwentów tj. 1370, przeszkolono w Warsztatach Szkolnych 736 ślusarzy, 24 tokarzy, 26 hydraulików, 30 mechaników maszyn rolniczych. Łącznie zawód otrzymało 816 osób w tym 11 dziewcząt.
Młodzież swymi umiejętnościami wykazywała się mi. w czynach społecznych, wraz z nauczycielami wykonali mnóstwo pożytecznych usług od melioracyjnych począwszy poprzez wykończenia wnętrz po ozdoby metaloplastyczne tj. wieszaki, kwietniki czy szyldy.      W latach siedemdziesiątych naukę kontynuowało prawie pół tysiąca uczniów. Zajęcia odbywają się na dwie zmiany, do pracy przyjęto grupę młodych absolwentów Pedagogicznego Studium Technicznego, którzy wnieśli nową myśl metodyczną do pracy z uczniami. Warsztaty mocno inwestowały nie tylko w maszyny, ale także rozbudowę pomieszczeń min. oddano do użytku budynek dla administracji, dwa działy szkoleniowe, przeprowadzono malowanie działów szkoleniowych, zmodernizowano sieć centralnego ogrzewania itp. Nowe procesy technologiczne spowodowały nie tylko oszczędności materiałowe, ale także wysoką jakość produktów. Warsztaty zapracowały na solidną markę, także przez gospodarność. Wyszkoleni absolwenci bez trudy znajdowali zatrudnienie w lokalnych firmach. W tym czasie warsztaty kooperowały z wieloma poważnymi firmami takimi jak słupska „Kapena”, stocznia „Wisła” czy koszalińska „Fabryka Urządzeń Budowlanych”.
    Lata 1979-1985 to okres kontynuacji szkoleniowej Warsztatów Szkolnych w zawodach ślusarz-mechanik, tokarz, mechanik - kierowca pojazdów samochodowych, mechanik maszyn rolniczych oraz poszerzenie specjalności o krawiectwo lekkie w roku 1982, wymagało to stworzenie od podstaw pracowni krawieckich i wyposażenie ich w nowoczesne maszyny. W 1985 roku przygotowano nowe pomieszczenie dla umieszczenia gilotyny, którą zakupiono od jednego z bytowskich zakładów pracy. W tym roku pokryto również papą wszystkie obiekty warsztatów. Lata osiemdziesiąte to też czas zmian kadrowych. Na miejsce doświadczonej kadry fachowców ( R. Szutowicz, Zb. Piotrowicz J. Januszewski, W. Szymlet, J. Kikcie czy M. Luzak), którzy niejednokrotnie tworzyli podwaliny pod rozwój Warsztatów, początkowo jako uczniowie a później instruktorzy do pracy pozyskany został młody zespół nauczycieli (P. Wicher czy A. Medwid), którzy przejęli trudne dzieło szkolenia i wychowania młodzieży..
    Pod koniec lat osiemdziesiątych nastąpiły zmiany w kraju i w związku z przejściem gospodarki na system rynkowy nastąpiła utrata prawie wszystkich kooperantów. Warsztaty borykały się z trudnościami finansowymi, brakiem zamówień, wolnymi mocami przerobowymi. Taka sytuacja zmusiła kierownictwo do reorganizacji pracy w warsztatach oraz ograniczenie administracji. Zaczęła się walka o klienta i rynek zbytu. Poszukiwania powoli przyniosły efekty i na początku lat dziewięćdziesiątych Warsztaty nawiązały współpracę z Zakładem Handlu „Talex” z Borzytuchomia, dla którego zaczęto produkować coraz to szerszy asortyment części zamiennych do kosiarki rotacyjnej (łącznie ok. 30 pozycji części zamiennych). Dzięki współpracy z firmą „Talex” Warsztaty Szkolne przetrwały na rynku produkcyjnym mogąc dalej szkolić młodzież. Duża konkurencyjność na rynku producentów zmusiła kadrę do poszukiwań nowych form finansowania i zdobywania funduszy na działalność szkoleniową Warsztatów. Jedną z takich form była modernizacja stanowisk spawalniczych i organizowanie kursów na uprawnienia spawalnicze. Od roku 1998 posiadają Atest Instytutu Spawalnictwa w Gliwicach na szkolenie i egzaminowanie spawaczy po kursach podstawowych.
    Przełom XX i XXI wieku to czas przejęcia przez samorząd powiatowy szkół ponadpodstawowych, to czas nowych, trudnych wyzwań dla kierownictwa i kadry warsztatów. Załamała się płynność finansowa, wzrosły koszty utrzymania obiektów i kadry, zmniejsza się cyklicznie liczba uczniów pobierających praktyczną naukę zawodu w warsztatach a tym samym zmniejsza się wartość produkcji i usług. W roku 2001 po raz pierwszy od wielu lat warsztaty zakończyły rok bilansowy niewielką stratą. W tym roku przeprowadzono ze środków budżetowych Starostwa remont kapitalny dachu nad budynkiem szkoleniowo- produkcyjnym oraz remonty bieżące pozostałych dachów budynków warsztatów.
Stojąc przed alternatywą likwidacji warsztatów, podjęto trudne decyzje zmniejszenia zatrudnienia w gronie pracowników administracji i obsługi.      Rok 2002 to rok wzmożonej walki o przetrwanie warsztatów i zdobycie nowych rynków zbytu, która zakończyła się dzięki zaangażowaniu całej kadry warsztatów, młodzieży i dyrekcji szkoły- pełnym powodzeniem.
Kierownictwo warsztatów wraz z dyrekcją szkoły czyni starania o przekształcenie warsztatów z gospodarstwa pomocniczego w jednostkę finansowaną głównie z budżetu. Rok 2003 to rok dynamicznego wychodzenia z kryzysu finansowego, który zakończył się prawie 16 tysięcznym zyskiem, który przeznaczono na zakup pieca miałowego. 15 grudnia 2003 roku Zarząd Powiatu Bytowskiego wyraził zgodę na przekształcenie warsztatów szkolnych w Pracownię Praktycznej Nauki Zawodu ZSZ w Bytowie i upoważnił dyrektora szkoły do dokonania przekształceń, co nastąpiło od 1 lipca 2004 roku. W tymże roku zakupiono dwie nowoczesne spawarki do spawania metodą 135 i 141, co pozwoliło rozszerzyć ofertę szkoleń w tym zakresie. PPNZ działająca w strukturze ZSZ w Bytowie w dalszym ciągu kontynuowała działalność szkoleniową i produkcyjną, co pozwoliło na wypracowanie dodatkowych środków na remonty pomieszczeń Pracowni i szkoły, mi. przeprowadzono remont kapitalny sanitariatów i umywalni, ocieplono część ścian w budynkach Pracowni. Mając na uwadze dobro młodzieży kierownictwo pracowni i dyrekcja szkoły podjęło działania w celu stworzenia na bazie obiektów pracowni nowej jednostki budżetowej, zajmującej się kształceniem praktycznym uczniów i teoretycznym dokształcaniem zawodowym uczniów klas wielozawodowych. Działania te przyniosły pozytywny efekt i w dniu 28 kwietnia 2005 roku Rada Powiatu Bytowskiego podjęła uchwały o utworzeniu Bytowskiego Centrum Kształcenia Praktycznego oraz Ośrodka Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego w Bytowie przy ulicy Młyńskiej 8. Pierwszym i jedynym dyrektorem BCKP został Piotr Wicher a ODiDZ Romuald Wiczk. Była to sytuacja tymczasowa, gdyż powołując te jednostki w zamyśle była już decyzja o ich połączeniu w zespół placówek oświatowych. W tym czasie również rozszerzono swoją działalność o kolejne rodzaje kursów dokształcających dla dorosłych. 29 września 2005 roku Rada Powiatu Bytowskiego podjęła uchwałę o powołaniu z dniem 1 stycznia 2006 roku POWIATOWGO CENTRUM EDUKACJI ZAWODOWEJ W BYTOWIE, w skład którego weszły: Bytowskie Centrum Kształcenia Praktycznego w Bytowie i Ośrodek Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego w Bytowie. Pierwszym dyrektorem Centrum został Piotr Wicher.
    Powiatowe Centrum Edukacji Zawodowej w Bytowie jest w prostej linii kontynuatorem bogatych, blisko sześćdziesięcioletnich tradycji kształcenia praktycznego w warsztatach szkolnych, pracowni PNZ i BCKP oraz zaczyna dopisywać nowe do swej działalności.


Kierownicy Warsztatów Szkolnych od 16.06.1948 roku do 30.06.2004 roku:
1.Wiktorowicz Jerzy (16.06.1948-31.08.1950 r.)
2.Grętkiewicz Bogdan (1.09.1950-30.11.1950 r.)
3.Makowiecki Stanisław (1.12.1950-15.07.1951 r.)
4.Woronkowicz Jan (16.07.1951-31.01.1955 r.)
5.Pietrzykowski Zbigniew (01.04.1955-30.06.1956 r.)
6.Szymczak Teodor (1.09.1956-26.04.1958 r.)
7.Lewandowski Paweł (1.05.1958-31.08.1958 r.)
8.Piotrowicz Zbigniew (1.09.1958 r.-30.09.1963 r.)
9.inż. Szutowicz Romuald (1.10.1963-31.08.1984 r.)
10.mgr inż. Witkowski Józef (1.09.1984-31.01.1991 r.)
11.Czesław Janke (01.02.1991-31.08.1999 r.)
12.mgr Piotr Wicher ( 01.09.1999-30.06.2004)

Powiatowe Centrum Edukacji Zawodowej w Bytowie

Powiatowe Centrum Edukacji Zawodowej w Bytowie Powiatowe Centrum Edukacji Zawodowej w Bytowie

Wróć do spisu treści